تدريس سِـدهانتاشيروماني تأسيس كرد. احتمال دارد كه توجه او بيشتر به اخترگويي بوده است تا به اخترشناسي. به هر حال از قرار معلوم اين آخرين اقدام رياضي در هند قرون وسطا، بود.
ز. چيني
دربارهٴ يه ـ لو چئو ـ تسئاي ¿ فصل آموزش و پرورش در بالا.
تسئاي چئن1
در 1167، در چين يانگ واقع در فوكين2 زاده شد؛ در 1230، از دنيا رفت. تخلصش چيوفنگ3 بود. در 1437، لوحهٴ او را در معبد كنفوسيوس قرار دادند.
فيلسوف، مورخ و رياضيدان چيني، شاگرد چوهسي. شرح او بر كتاب تاريخ (شوچينگ ¿ ج1، ص 86) معيار كتابهاي درسي در چين است. اين كتاب حاوي توصيفي از دستگاه عددشماري دهگاني است (دستگاه عددشماري دهدهي در چين دست كم به زمان سون تسه مربوط ميشود
¿ ج 1، ص 310؛ در مورد ورود صفر به چين ¿ يادداشت اين جانب دربارهٴ چئين چيو ـ شائو در ذيل). تأليف ديگر او4 دربارهٴ اسرار اعداد است. براساس نوشتهاي موسوم به لو، دربارهٴ رازورزي عددي.
چئين چيو ـ شائو5
در 1244، در چين ـ كئانگ در ايالت فو6 برآمد، در عصر پائويو ــ 1253 تا 1258 ــ در سواحل يانگ تسه كيانگ در خدمت حكومت سونگ بود. بعدها، فرماندار چئيونگ چو7 و سپس مئي ـ چو8 شد، و در همانجا درگذشت. رياضيدان چيني. از بزرگترين رياضيدانان نژاد و عصر خويش، و حتي همهٴ اعصار. در 1247، مهمترين تأليفش به نام نه مقولهٴ رياضي9 را نوشت. علت اين نامگذاري تقسيم كتاب به نه قسمت بود (حل معادلات سيال؛ محاسبات گاهشناسي؛ به دست آوردن مساحت اراضي؛ مثلثات؛ خدمات دولتي؛ تعرفه و عوارض؛ استحكامات؛ حساب نظامي؛ معاملات) و آن را نبايد با نه باب در معرفت حساب اشتباه كرد (دربارهٴ آن ¿ يادداشت اين جانب دربارهٴ چانگ تسئانگ در نيمهٴ اول سدهٴ دوم ق م). درست است كه هر دو كتاب به نه قسمت تقسيم شده، ولي فصلها و بابهاي آنها